„ŚREDNIOWIECZE
BIZANCJUM
1. Próby odbudowy cesarstwa na Wschodzie. Kodyfikacja prawa. Pozostała na wschodzie część imperium rzymskiego, była w stanie odrodzić się, a nawet próbować zniwelować straty na Zachodzie. W VI w. próbę odbudowy Cesarstwa Rzymskiego podjął cesarz Justynian Wielki (527565). Odebrał on barbarzyńcom Italię, północną część Afryki z Kartaginą oraz południowy skrawek Hiszpanii. Spowodowało to jednak niezadowolenie poddanych z powodu wzrostu obciążeń podatkowych oraz wyczerpanie się rezerw finansowych państwa.
Iluzja powrotu do potęgi trwała jednak krótko. W VI w. nastąpiła fala nowych najazdów barbarzyńców Słowian, Awarów i Bułgarów. Awarowie odebrali Cesarstwu bogate i ludne obszary Syrię, Palestynę, Egipt i północną Afrykę. W Italii Longobardowie zajęli znaczne tereny na północy. Przy Bizancjum pozostały jednak Sycylia, Korsyka, Sardynia oraz południowa Italia.
Największą zasługą Justyniana były prace nad kodyfikacją prawa rzymskiego. Był to wyraz aspiracji władcy nawiązujący do tradycji imperium.
W latach 528534 na zlecenie Justyniana opracowano pełny zbiór rzymskiego prawa cywilnego tzw. Kodeks Justyniana, w średniowieczu zwany Corpus i mis“(8)