„— To nic ludzie, moi drodzy — objaśnił ojciec — to są odwieczne prawa przyrody. Ludzie tylko powoli je poznają i wykorzystują dla swoich potrzeb.
— Masz ci los — westchnęła nagle matka — ja tu się zapatrzyłam na wasze doświadczenia, a przecież kolacja nam stygnie. Siadajcie prędko, póki jeszcze wszystko choć trochę ciepłe...!
— Tato, ale po kolacji spróbujemy jeszcze iaz — upewnił się Władek — dobrze...
— Oczywiście — uspokoił go ojciec — spróbujemy, a nawet może zbudujemy sobie prosty przyrząd elektromagnetyczny. Ale tymczasem — smacznego!
— Elektromagnetyczny... — Władek powtórzył szybko nowe słowo.
— Smacznego!
Tu już chyba nie trzeba nikogo namawiać. Doświadczenie z busolą i prądem działającym na jej igłę jest bardzo ciekawe i efektowne. Każdy, kto tylko ma busolę, baterię i żarówkę na pewno niezwłocznie je samodzielnie powtórzy. Powodzenia!
Kolacja rzeczywiście trochę wystygła, ale Władek z apetytem zjadł swoją porcję naleśników z marmoladą. Bardzo lubił tę potrawę i prawie zawsze prosił o dokładkę. Tym razem jednak siedział spokojnie, głęboko zamyślony. Nawet ładne, czerwone jabłko, które matka zdjęła dla niego z szafy na deser, nie pozwoliło mu ani na chwilę zapomnieć o zapowiedzianych na wieczór doświadczeniach.“(2)