„Korzenie podpuszczki i marzanki wonnej najlepiej zbierać wiosną przed kwitnieniem. Korzeń marzanny zbiera się jesienią.
Korę zbiera się wiosną, gdy drzewa zawierają dużo soków. Wewnętrzna strona kory, zwana łykiem, gromadzi z reguły najczystsze barwniki. Najbardziej nadają się do tego celu młode drzewka, których kora staje się strupiasta. Po usunięciu stwardniałej części kory uzyskuje się surowiec dający podczas farbowania czyste i żywe kolory. W korę drzew (sosny, brzozy, olchy, buku i dębu) można się zaopatrzyć w fabrykach sklejek i tartakach, gdzie odbywa się mechaniczne korowanie.
Narośle (liszaje) można zbierać przez cały rok. Mocno przyczepione stwardniałe liszaje najłatwiej odrywa się od podstawy po silnym deszczu lub gdy są zasuszone, po czym uwalnia je od przylegającego mchu i innych nieczystości i po skruszeniu na miał — najlepiej w moździerzu — używa do farbowania.
oraz różne kory. Świetnym materiałem, przyciemniającym zwłaszcza żółte i brązowe kolory dla uzyskania właściwych odcieni, są zwykłe sadze. Oprócz tego — jak wspomniano — piękne odcienie kolorów brązowych uzyskuje sie — za pomocą żelaza i miedzi — z barwników żółtych i czerwonych.
Szary kolor osiąga się przez połączenie barwników zawierających kwas garbnikowy, takich iak galas (narośl na liściach debu. zwana także jabłkiem lub orzeszkiem galasowym), mącznica lekarska, kora olchy z żelazem.“(5)