„Wydział Polaków za Granicą (E II) z naczelnikiem Władysławem Józefem Zaleskim. Wydział ten składał się z Referatów ustanowionych według kryteriów geograficznych Zamorskiego, Zachodniego i Wschodniego oraz koordynującego pracę Referatu Ogólnego. Zadaniem Wydziału było realizowanie wytycznych polskiej polityki emigracyjnej, normowanie w tym zakresie działalności placówek, prowadzenie pracy na terenie poszczególnych ośrodków emigracyjnych oraz przygotowywanie międzynarodowych aktów prawnych;
Wydział Opieki Prawnej (E III), kierowany przez Bohdana Samborskiego. W jego skład wchodziły Referaty Prawny, Społeczny, Administracyjny i Spraw Obywatelstwa. Załatwiał on, jak wynikało z samej nazwy, sprawy opieki prawnej nad obywatelami polskimi za granicą oraz wszelkie kwestie wynikające z praktyki konsularnej w stosunkach międzypaństwowych. W następstwie specjalnej konferencji międzywydziałowej uzgodniono następujący podział kompetencji pomiędzy tym Wydziałem a Departamentem Politycznym. Mianowicie sprawy zasadniczej natury politycznej, mające związek z zagadnieniami opieki prawnej nad obywatelami polskimi za granicą i cudzoziemcami w Polsce, miały być załatwiane przez Departament Polityczny. Sprawy indywidualne, ale także bardziej ogólne, lecz „pozbawione wszelkiej natury politycznej", należały do Wydziału E III.“(4)